كرد همگى آنها ، به جاى يارى پيامبر ، آن حضرت را استهزاء نمودند . بجز على كه گرچه كودكى سيزده‌ساله بود ، حمايت و جانبدارى بيدريغ خود را از پيامبر خدا اعلام نمود . ( 53 ) 2 - امتياز مخصوص ايجاد برادرى مذهبى بين على ( ع ) و محمد ( ص ) ، كه فوقا به آن اشاره شد ، بايد در اين مجموعه از رويدادها مورد توجه ويژه قرار گيرد . پيامبر ، على ( ع ) را به عنوان برادر ايمانيش ( اخوت ) هم قبل از هجرت و هم در مدينه پذيرفت اين واقعه آنچنان اصل شناخته شده تاريخى است كه هيچ‌يك از مورخين آن را انكار نكرده‌اند . 3 - مقام و رتبه على ( ع ) ، هنگامى كه وى از سوى پيامبر اكرم محمد ( ص ) به پرچمدارى در بدر و خيبر و ديگر غزوات منصوب گرديد ، در نظر اصحاب ، فزونى يافت . ( 54 ) 4 - انتصاب على ( ع ) از جانب پيامبر ، بعنوان وزير خود در مدينه ، در اثناى اردوكشى به تبوك ، سند ديگرى از ارزش و اعتبار على بود . ( 55 ) در اين موقعيت بود كه محمد ( ص ) حديث معروف « نسبت تو به من مانند نسبت هارون بموسى است با اين تفاوت كه پيامبرى بعد از من نخواهد بود » ( 56 ) را به على ( ع ) فرموده اين حديث در رابطه با واقعه تبوك را ، اكثر مورخين و محدثين ذكر كرده‌اند . وقتى كه مىبينيم محمد ( ص ) شباهتهاى شخصى و رسالتش با پيامبران ديگر گذشتهء خود را بارها يادآورى مىكرد ، هيچ‌گونه مشكلى در پذيرش اين حديث نخواهيم داشت . در يكى از چندين عبارت‌هاى قرآنى در رابطه با اين موضوع ( سورهء 20 ، آيات 29 - 32 ) موسى از خدا مسئلت مىكند : « از اهل بيت من يكى را وزير و معاون من فرما ، برادرم هارون را وزير من گردان و به او پشت مرا محكم كن و او را در امر رسالت با من شريك ساز » از اينرو ، مقايسه محمد ( ص ) با موسى بدون وجود هارون ، ناقص بوده است و مسلما هيچ كس جز على نمىتوانست مانند هارون براى او خدمت كند . 5 - واقعه مهم ديگر ، ابلاغ سوره برائت است ( قرآن مجيد ، سورهء 9 ) . در سال نهم هجرت ، محمد ( ص ) ، ابو بكر را به امير الحاجى مردم به حج فرستاد . پس از عزيمت ابو بكر به مكه ، سوره برائت به پيامبر نازل شد تا آن را به مردم ، بخصوص مشركان ابلاغ كند ، چون ، مردم از آن حضرت پرسيدند كه آيا او